OBK logo Ogólnopolska Baza Kolejowa

Linia Warszawa – Palmiry

Odcinek:

Ostatnia zmiana: 2016-01-28

Informacje cząstkowe:

Warszawa Młocińska - Palmiry (2004-12-02)
W roku 1927 koncern "Siła i Światło", będący właścicielem wielu

przedsiębiorstw branży elektrotechnicznej i elektroenergetycznej został

głównym udziałowcem spółki "Kolej Elektryczna Warszawa - Młociny - Modlin",

która prowadziła ruch na linii: Warszawa Gdańska - Łomianki - Palmiry i mimo

przymiotnika elektryczna nigdy nie została zelektryfikowana i przez cały

okres swojego istnienia była obsługiwaną trakcją parową. Linia została

poprowadzona od dworca Gdańskiego wzdłuż ulicy Burakowskiej, okolicą Hali

Marymonckiej, wzdłuż ulicy Marymonckiej, obecnej ulicy Pułkowej, przez

Łomianki, Dziekanów Leśny, Sadowę, Łomnę Las, Palmiry do składu broni

w Kazuniu. Uruchomiono ją w roku 1929, obsługiwała w minimalnym stopniu ruch

pasażerski - w składzie towarowym , pierwszy wagon za lokomotywą był

pasażerski. Rozkład z 1933 roku przedstawiał 4 takie kursy między

Dw.Gdańskim, a Palmirami. Linia była obsługiwana parowozami TKh29, które były

ekonomiczne w zużyciu paliwa i rozwijały prędkość do 45km/h.

Linia dotrwała do roku 1943, kiedy to została przez wojsko niemieckie

rozebrana. Warto dodać, że w planach była budowa mostu kolejowego przez Wisłę

i połączenie tej linii z trasą kolejową na Pomorze. Kryzys lat trzydziestych

spowodował zarzucenie tych planów.

W Łomiankach linia przebiegała od Burakowa wzdłuż ul.Kolejowej (stąd nazwa),

Lutza, wzdłuż granicy lasu i wsi Dziekanów Leśny, przez Sadowę, Łomnę Las,

Palmiry. Była to linia o znaczeniu dużym znaczeniu strategicznym (transport

broni), stąd przebieg zdala od terenów zamieszkałych. Niestety to też

spowodowało, że po wyzwoleniu trasy tej nie odbudowano.

Dziś patrząc na mapę uwagę zwraca droga z Łomianek do Palmir idealnie prosta,

utwardzona tłuczoną cegłą, która jest pozostałością nasypu.
Warszawa Młocińska - Palmiry (2004-12-02)
Linia kolejowa została uruchomiona w 1929 roku i prowadziła z Dworca

Gdańskiego, wzdłuż ul. Marymonckiej, do filii Składnicy Amunicyjnej nr 1 w

Palmirach. Składnica nie znajdowała się oczywiście w samej wsi, ale w Puszczy

Kampinoskiej, zatem za Palmirami tory skręcały o 90 stopni w lewo i biegły w

las, równolegle do wojskowej, dwupasmowej drogi, osłoniętej przed obserwacją z

powietrza sieciami maskującymi, rozpiętymi na drzewach. W lesie rozczapierzały

się na kilkanaście bocznic, wzdłuż których usytuowane były prochownie.

Na mapie Warszawskiego Węzła Kolejowego z 1939 widziałem niezrealizowany

projekt przedłużenia linii przez nowy most na Wiśle do Nowego Dworu.

We wrześniu 1939 Wojsko Polskie chciało utrzymać Palmiry jako magazyn amunicji

dla walczących Modlina i Warszawy. Nie udało się to - część zapasów zdołano

ewakuować (zapewne użyto w tym celu kolejki), część trzeba było wysadzić.

Niemcy, organizując miejsce straceń, starali się, by nikt nie natrafił na ich

ślad i to chyba właśnie oni rozebrali tory. Może się mylę, ale na powojennych

mapach kolejowych nie widziałem już tej linii. (sqh)

Jeżeli masz jakieś materiały, które powinny Twoim zdaniem znaleźć się na tej stronie - wyślij je do nas.
Uzupełnij dane  | Napisz email do redakcji |

Komentarze:

[Dodaj nowy komentarz]

Bardzo prosimy o zamieszczanie komentarzy merytorycznych i napisanych w sposób kulturalny. Dzięki temu czytanie ich będzie dla wszystkich przyjemniejsze. Redakcja zastrzega sobie prawo odrzucania, usuwania, bądź niezmieniającą merytorycznego przekazu ingerencję w treść komentarzy (moderację) bez podania przyczyny.

Linia kolejowa Warszawa – Palmiry

Do zapisu

Trwa zapis, proszę czekać...