OBK logo Ogólnopolska Baza Kolejowa

Bocznice Braniewo – bocznice

Odcinek:

Ostatnia zmiana: 2020-09-04

Galeria | ==>
Data: pomiędzy 1910 (???) a 1924
Autor: Stadtbauamt Braunsberg
Przesłał: subsens
Napisz e-mail
Zamieszczono: 2020-09-02

Galeria użytkownika

Galeria autora Stadtbauamt Braunsberg

Wycinanka z mapy opracowanej w II dekadzie XX w. z zasobów udostępnianych przez Bildarchiv Ostpreussen, przedstawia Haffuferbahnhof - stację Braunsberg Ostbahnhof (Ostbf, Ostbahnhof der H.U.B. etc.), później Braunsberg Ost (Braniewo Wschód), prywatnej tzw. kolei nadzalewowej (Haffuferbahn, HUB) w Braniewie.


Na górnym obrazku widać jej usytuowanie względem stacji kolei państwowych, wybudowanej wcześniej przez królewską kolej wschodnią (Königlich Preußische Ostbahn) - to szczegół objaśniający m.in. genetyczną dezorientację w zakresie identyfikacji obu punktów. Podział funkcjonalny stacji państwowej wskazują trzy obiekty: magazyn z biurem ekspedycji (Güterabfertigung) na stacji towarowej, zaplecze trakcyjne z dwustanowiskową lokomotywownią oraz budynek recepcyjny.

Dolny obrazek pokazuje infrastrukturę stacji końcowej kolejki normalnotorowej (HUB uruchomiono jako Kleinbahn na mocy znanej ustawy z 1892) z usytuowanym czołowo niewielkim obiektem. W 1924 stanął tu dwukondygnacyjny dworzec (w ramach większego, spójnego architektonicznie założenia - dziś budynek wielorodzinny i budynek gospodarczy) ze stałą rampą czołowo-boczną wykazywaną po 1929. Układ torowy z rozmieszczonymi poprzecznie: obrotnicą i szopą z zasiekiem sugeruje przeznaczenie wyłącznie techniczne, z ograniczoną możliwością prowadzenia prac ładunkowych na skrajnym torze teoretycznie dostępnym z krótkiej drogi gruntowej (Feldweg).
Jedną z interesujących kwestii oszczędnie traktowanych przez literaturę pozostaje zwłoka w udzieleniu zgody na włączenie toru HUB w stację KPStE (wtedy już KPuGHStE) i urządzeniu tam punktu zdawczo-odbiorczego, co nastąpiło dopiero w 1908. Skąpe źródła kartograficzne wskazują, że rozbudowę stacji państwowej w kierunku północnym poprzedziło funkcjonowanie układu poprzecznego ze zlokalizowaną po stronie wschodniej, tj. naprzeciw dworca i parowozowni, częścią towarową (relikty widać na górnym obrazku). W każdym przypadku kolizyjne przebiegi przez tory główne z – i na stację HUB wymagały co najmniej przebudowy głowicy południowej, ukształtowanej po wprowadzeniu od wschodu linii z Pieniężna (1885).

Jeszcze kilka wersów oldskul mikol's gift of gab. Tendencje do pomijania stacji Braunsberg Ost w historii HUB i węzła braniewskiego mają wiele przyczyn. Fundamentalną jest legenda królewsko-pruskiej kolei wschodniej skutkująca zakotwiczeniem marki Ostbahn w świadomości i języku. Po 1880 słowo to znika z nazwy dyrekcji bydgoskiej, ale nadal wspomaga mniej lub bardziej formalny opis rzeczywistości. Jako określenie zwyczajowe Ostbahnhof pojawia się na m.in. pocztówkach z początku XX w. przedstawiających okazałe budynki recepcyjne na stacjach państwowych w Elblągu i Braniewie. Jednocześnie zarząd HUB ma oczywisty interes, pełne prawo i zdecydowaną wolę, by użyć go w urzędowych nazwach własnych punktów na obu końcach linii. Amnezja, która dotyka Ostbahnhof der HUB wynika z pojemności znaczeniowej słów: stacja, dworzec, Bahnhof, Station, jak również trwałości artefaktów, spośród których wyobraźnię i pamięć absorbują przede wszystkim obiekty kubaturowe. Braunsberg Ost pozostaje w cieniu eklektycznego gmachu z czerwonej cegły, od którego dzieli go dystans 40 m, ale także odległego o 24 km, przestylizowanego przedmiotu powszechnego zachwytu, który zgodnie z pierwotną intencją kreuje turystyczno-wypoczynkowe oblicze Tolkmicka. Sytuacji nie poprawia skromny nakład wewnętrznych (służbowych) publikacji zarządu prywatnej kolejki, ani impet zmian we wszelkich miejscowych zasobach, jaki towarzyszył wkroczeniu Rosjan w styczniu 1945. Pozostają sprawozdania spółki, dokumentujące m.in. ilostan taboru. Liczba wagonów pasażerskich i pocztowo-bagażowych oscyluje wokół 30, a towarowych – 110 szt., co pośrednio charakteryzuje działalność przewozową HUB oraz funkcje jej punktów eksploatacyjnych.

W 1943 zakres czynności Braunsberg Ost oprócz odprawy pasażerów i bagażu obejmuje ładunki wagonowe i drobnicę o maksymalnej wadze jednostkowej 250 kg, ograniczonej nośnością wagi magazynowej (wagonowej nie ma). Jest rampa czołowo-boczna, zwierzęta nadaje się wyłącznie w wagonach jednopodłogowych (w ostatniej podróży świnki nie korzystają z drabinki).

Dokumentacja z okresu powojennego uruchamiania kolei nadzalewowej opublikowana na forum WMTMK https://wmtmk.pl/forum/viewtopic.php?p=7650#p7650 opisuje okoliczności, w jakich rozgrywał się ostatni epizod w dziejach stacji, funkcjonującej teraz jako mijanka i PO Braniewo Wschód. Wówczas to najbliższy tor starej Ostbahn (tor Braniewo-Słobity - tamta kolej nie znała pojęcia nie/parzystości – nie/właściwości kierunków), w którym do niedawna spokojnie leżał rozjazd odgałęziający, nieoczekiwanie zyskuje szerokość 1524, a ruch na nim – priorytet i uprzywilejowanie uzasadnione lufą pepeszki.

Licencja: Można wykorzystać poza serwisem 'bazakolejowa.pl' z podaniem źródła i autora [?]

Tagi: dokumenty/bilety/mapy.

Zaproponuj tagi

Podobiekty:

Dodaj podobiekty
Odsłon : 80

Zaloguj się by móc zagłosować.

Obiekty:

Komentarze:

[Dodaj nowy komentarz]

Bardzo prosimy o zamieszczanie komentarzy merytorycznych i napisanych w sposób kulturalny. Dzięki temu czytanie ich będzie dla wszystkich przyjemniejsze. Redakcja zastrzega sobie prawo odrzucania, usuwania, bądź niezmieniającą merytorycznego przekazu ingerencję w treść komentarzy (moderację) bez podania przyczyny.

Jeżeli masz jakieś materiały, które powinny Twoim zdaniem znaleźć się na tej stronie - wyślij je do nas.
Uzupełnij dane  | Zgłoś redakcji uwagi do pliku | Napisz email do redakcji | Jak dodać nowe zdjęcia?

Do zapisu

Trwa zapis, proszę czekać...